विरासतको जगमा अलग पहिचान बनाएका सुहाङ

कानुन व्यवसायमा सक्रिय रहँदै आएका सुहाङले सानै उमेरमा राजनीतिक उचाइ पनि अग्लो बनाएका छन्।

सुहाङ नेम्वाङ, इलाम–२ बाट निर्वाचित प्रतिनिधिसभा सदस्य हुन्। संविधानसभाका अध्यक्ष सुवासचन्द्र नेम्वाङका छोरा। सुवास नेम्वाङको मृत्युपछि राजनीतिमा होमिएका सुहाङले नेपाली राजनीतिमा छुट्टै पहिचान बनाइसकेका छन्। उनी दुई पटक इलाम–२ बाट निर्वाचित भए। बाबुजस्तै नम्र स्वभावका सुहाङ एमालेका केन्द्रीय सदस्य पनि हुन्।

एमालेका ९ जना प्रत्यक्ष निर्वाचित सांसदमध्ये पर्छन् सुहाङ। गत फागुन २१ को निर्वाचनमा सुहाङ २२ हजार ४ सय २६ मत ल्याएर विजयी भएका थिए। उनका निकटतम प्रतिद्वन्द्वी नेपाली कांग्रेसका भेषराज आचार्यले १४ हजार ६ सय ५० र तेस्रो हुने श्रम संस्कृति पार्टीका सुदीप राईले १४ हजार ४ सय मत ल्याएका थिए।

कानुन व्यवसायमा सक्रिय रहँदै आएका सुहाङले सानै उमेरमा राजनीतिक उचाइ बनाएका छन्। २०४६ फागुन ६ गते जन्मेका सुहाङले जगत् मन्दिर माध्यमिक विद्यालयबाट एसएलसी उत्तीर्ण गरेका थिए। ज्ञानोदय बाल बाटिका स्कुलबाट उच्च माध्यमिक शिक्षा प्राप्त गरे। उनले उच्च शिक्षा अध्ययनका लागि अस्ट्रेलिया गएका थिए, तर पछि नेपाल फर्किएर काठमाडौं स्कुल अफ ल मा ब्याचलर अफ आट्र्स एन्ड ल र वाणिज्य कानुनमा एलएलएम विशेषज्ञता पूरा गरे।

इलामेली जनताको विश्वास, पार्टीको जिम्मेवारी र समयको आवश्यकताले सक्रिय राजनीतिमा अघि बढेको उनी बताउँछन्। उनी भन्छन्, ‘मेरो लागि राजनीति व्यक्तिगत रोजाइमात्र होइन, जनताको विश्वासलाई काममार्फत प्रमाणित गर्ने कर्तव्य हो। सार्वजनिक जीवनलाई मैले पद, प्रतिष्ठा वा व्यक्तिगत उपलब्धिको रूपमा नभई जनताप्रतिको जिम्मेवारी र देशप्रतिको कर्तव्यका रूपमा लिएको छु।’

उनको पारिवारिक पृष्ठभूमि पनि जनसेवा, लोकतन्त्र, संविधानवाद र समन्वयको राजनीतिक संस्कारसँग जोडिएको छ। उनी भन्छन्, ‘आजको यात्रामा मेरो आफ्नै बुझाइ स्पष्ट छ। राजनीति केवल विरासतको निरन्तरता होइन, जनताको विश्वासलाई काममार्फत प्रमाणित गर्ने जिम्मेवारी हो। त्यसैले इलामेली जनताको विश्वासलाई सम्मान गर्दै म संसद्, पार्टी र समाजमा नयाँ पुस्ताको आवाज, कानुनी दृष्टिकोण र जिम्मेवार राजनीतिक संस्कार स्थापित गर्न निरन्तर प्रयासरत छु।’

जीवनको एउटा चरणमा कानुन व्यवसाय र निजी जीवनमा केन्द्रित थिए सुहाङ। उनी भन्छन्, ‘राजनीतिमा प्रवेश गरेपछि मेरो काँधमा जनताको आशा, पार्टीको जिम्मेवारी र समयको चुनौती एकैपटक आयो। तर यो परिवर्तनलाई मैले बोझका रूपमा होइन, अवसरका रूपमा लिएको छु।’
पार्टी र देश दुवैलाई युवाशक्तिको आवश्यकता पहिलेभन्दा बढी रहेको उनको तर्क छ। उनी भन्छन्, ‘युवा केवल उमेरको प्रतिनिधि होइन; युवा भनेको नयाँ सोच, ऊर्जा, प्रविधिको बुझाइ, परिवर्तनको साहस र भविष्यप्रतिको जिम्मेवारी हो।’

राजनीतिमा युवाको भूमिका केवल नारामा सीमित हुनु हुँदैन भन्ने उनको तर्क छ। उनी भन्छन्, ‘युवाले अध्ययन गर्नुपर्छ, संगठन बुझ्नुपर्छ, जनताका वास्तविक समस्या सुन्नुपर्छ र समाधानमुखी नेतृत्व विकास गर्नुपर्छ। पार्टी निर्माणमा युवाले अनुशासन, विचार, बहस र जनसम्पर्कलाई जोड्नुपर्छ। देश निर्माणमा युवाले शिक्षा, रोजगारी, उद्यमशीलता, सुशासन, प्रविधि र सामाजिक न्यायका मुद्दालाई अगाडि ल्याउनुपर्छ।’

अनुभव र ऊर्जाको संयोजनबिना कुनै पनि पार्टी बलियो नहुने उनको विश्लेषण छ। उनी भन्छन्, ‘अग्रजको अनुभव र युवाको सिर्जनशीलता मिल्दामात्र पार्टी गतिशील, समयसापेक्ष र जनमुखी बन्न सक्छ।’

नेपालको राजनीतिलाई ट्र्याकमा ल्याउन र देशको उन्नतिमा युवाको महŒवपूर्ण भूमिका रहेको उनी बताउँछन्। ‘नेपालको राजनीतिलाई सही ट्र्याकमा ल्याउन युवाले भावनात्मक प्रतिक्रियामात्र होइन, जिम्मेवार हस्तक्षेप गर्नुपर्छ,’ उनी भन्छन्, ‘राजनीतिप्रति असन्तुष्टि बढ्नु स्वाभाविक हो, तर समाधान राजनीतिबाट टाढा भाग्नु होइन; राजनीतिलाई अझ स्वच्छ, जवाफदेही र परिणाममुखी बनाउनु हो।’

उनी युवाले प्रश्नमात्र होइन, अध्ययन पनि गर्नुपर्ने बताउँछन्। भन्छन्, ‘युवाले प्रश्न गर्नुपर्छ, तर अध्ययनसहित। विरोध गर्नुपर्छ, तर विकल्पसहित। नेतृत्व गर्नुपर्छ, तर जिम्मेवारीसहित। आज देशलाई केवल आलोचक होइन, समाधान बोकेका युवाहरू चाहिएको छ।’

उनका अनुसार नेपालको उन्नतिका लागि युवाको भूमिका शिक्षा र सीप विकास, उत्पादन र उद्यमशीलता, प्रविधिको प्रयोग, भ्रष्टाचारविरुद्धको आवाज, वातावरण संरक्षण, सामाजिक सद्भाव र लोकतान्त्रिक मूल्यको रक्षाजस्ता क्षेत्रमा अत्यन्त महत्त्वपूर्ण छ। युवाले राजनीति र विकासलाई नारा होइन, व्यवहारमा रूपान्तरण गर्न सक्नुपर्छ। ‘मेरो विश्वास छ नेपालको भविष्य निराशामा होइन, सम्भावनामा छ। त्यो सम्भावनालाई यथार्थमा बदल्ने प्रमुख शक्ति आजका सचेत, अध्ययनशील र जिम्मेवार युवाहरू नै हुन्,’ उनी भन्छन्।